13-08-12

Dinsdag 31 juli 2012

 

6uur gaat de wekker omdat we deze morgen op een “game drive” (wildrijden… dus rondrijden en zoeken naar wild) gaan.  Op ons verlanglijstje staan  de leeuwen, de luipaarden en de hyena’s.

 

Om 7 uur na een licht ontbijt mogen we maar pas het park inrijden (ik heb mijn twijfels of we de hyena’s zullen zien omdat het al laat is en we toch tamelijk ver moeten rijden voordat we in de savanne terecht komen).  Op aanraden van één van de obers rijden we door naar de track langs de Nijl.  We kunnen verschillende vogelsoorten spotten waaronder de Afrikaanse zeearend en enkele veelgekleurde vogels.  Als er ons busjes voorbijrijden informeren we naar wat zij en wij hebben gespot.  Wij zijn oprecht maar vaak geven de voorbijrijders verkeerde informatie over wat ze gezien zouden hebben.  Op een gegeven ogenblik langs de weg zien we een hele troep met wagens staan en zeer veel verrekijkers.  Als we daar toekomen weten ze ons te zeggen dat ze zeer ver leeuwen hadden waargenomen.  Na enkele tellen rijden de wagens verder met de opmerking naar ons toe ‘ge had wat vroeger hier moeten zijn dan kon je de leeuwen in de verte zien’.  We blijven toch even staan en Charles  neemt de verrekijker om wat verder achter een struik even te gaan luren naar de leeuwen.  Na enkele minuten komt hij terug naar ons busje en voor hij iets kan zeggen zien we ‘the lion king’ himself uit het hoge gras tevoorschijn komen (op amper enkele meters waar Charles daarvoor stond …).  Onze Charles werd bleek van emotie en wij snel de auto in want de mannetjes leeuw is amper 20m van onze auto verwijderd.

 

King Lion keek ons zeer bedenkelijk aan en na enige twijfel kwam hij recht op ons afgewandeld om op amper een 4tal meter van ons busje langs te wandelen.  Dit schouwspel werd exclusief voor ons gedaan want na een 10tal minuutjes wandelde King Lion door om uiteindelijk terug te verdwijnen in het struikgewas zo’n 100m verderop.  Ondertussen zijn een 3 tal busjes komen aanstormen maar zijn hebben enkel kunnen genieten van de achterbillen van King Lion.

 

In volle extase ,al een beetje bekomen van de schrik, rijden ons chauffeurs met ons verder.  Wat wil je nog meer hebben op een game drive ?

 

In de namiddag plannen we een boottrip op de Nijl om nu aan waterzijde de Muchinson Fall’s te gaan bewonderen.  We krijgen een kleine privéboot (10personen) omdat de grote boot (50personen) vol geboekt is en we de kleine boot mogen delen met een Amerikaans gezin die ook voor hun project in Oeganda zijn.

 

Wij krijgen heel veel moois te zien tot het wolkendek zich toetrekt met regen en bliksem.  We zien heel veel hypo’s, verschillende joekels van krokodillen, veel vogelsoorten en uiteindelijk de fall’s.  Dit laatste komt niet tot zijn recht omdat het slecht weer is.  De zijkanten van de boot worden dicht gemaakt omdat de regen zijdelings in de boot komt en het koud wordt door de combinatie wind/regen.

 

We sluiten onze dag af met even zwemmen in het zwembad van onze lodge en een schitterend avondmaal.  Morgen vertrekken we naar ons laatste Lodge, wat normaal het neusje van de zalm zou moeten worden qua uitzichten op het natuurpark.

 

Slaap zacht

 

31-07-12

Maandag 30 juli 2012

 

Blijkbaar klopt mijn theorie niet dat je je klok kan gelijk stellen met de nachtelijke geluiden…. deze nacht kregen we vrijwel geheel de nacht iets te horen, het enige wat klopt is 6uur40 dat de volumeknop op maximum wordt gedraaid.  Vermoedelijk komt het omdat het deze nacht niet heeft geregend.  We hebben afgesproken met Charles om te vertrekken om 8uur30 en klokslag 8uur30 na een stevig ontbijt te hebben genoten, vertrekt ons busje.

 

Langs onze hobbel, bobbel en kronkelweg komen we nog enkele vogels tegen waaronder de grote Hornbill en verschillende troepen bavianen.  Wat me opvalt is dat de bavianen hier in dit nationaal park meer schuw zijn dan deze die we andere keren tegenkwamen in het zuid-westen van Oeganda.

 

Rond 10uur30 bezoeken we op onze weg eerst de TOP OF THE MURCHINSON FALLS.  Indrukwekkend met welke kracht het water hier te keer gaat en we hebben geluk dat de zon schijnt omdat die in het opspattend water een mooie regenboog laat verschijnen.  We klauteren langs een (soms smal) padje naar boven om van een hogere uitkijkpost de Falls en de Nijl te bewonderen.  De Nijl start in Jinja aan het Victoriameer en voedt verschillend meren op zijn weg naar Egypte. Wij komen in de buurt van Lake Albert (met aan de overkant DR Congo).  Van het Victoriameer tot hier noemt de Nijl ‘Victoria Nile’ en van Lake Albert tot het volgende meer noemt deze ‘Albert Nile’.  Rond 11uur20 rijden we verder om tegen 12uur de veerpond te nemen over de Nijl naar ons volgende verblijf bij Paraa Lodge.

 

Tijdens onze oversteek komen we “Echte” Nijlpaarden tegen (Ah ja, want het is de Nijl die we hier oversteken…) 

 

Na het inchecken mogen we onmiddellijk de voetjes onder tafel steken en ons laten gaan bij een lopend buffet.  We matigen onze uitspatting omdat dit decadentie is voor onze maag na een anderhalve week basic-food.

 

Om 4uur vertrekken we voor onze avond “game drive” met als doel (voor mij toch) als eerste een giraf te zien.  Na een goed half uur is het BINGO!, aan onze linkerzijde spotten we onze eerste giraf en trekken vol enthousiasme onze eerste reeks foto’s.  De euforie zal eens zo groot worden als we een uurtje later te midden (op zo’n 3à4 meter van ons) van een kudde van wel 40à50 giraffen staan.  De olifanten komen we ook nog tegen op zo’n 10meter van ons.

 

Voldaan met een massa foto’s van ook nog een 3tal soorten antilopen keren we terug naar onze lodge en scheel van de honger mogen we om 8uur de voetjes onder tafel schuiven.  De kinderen verrassen ons met een gâteaux voor onze 23ste huwelijksverjaardag.

 

Omdat we nu terug internet hebben na 4 dagen internetloos sturen we enkele mailtjes om te laten weten hoe het met ons gaat

 

Slaap zacht

 

zondag 29 juli 2012

 

Het nachtelijk geluid duurt exact tot 01uur30 en klokslag 06uur40 zetten ze de volumeknop op maximum.  Dit is een zeer speciale ervaring.   De geluiden zijn onbeschrijflijk mooi en variërend.

 

Ons ontbijt is voorzien om 7uur omdat we om 7uur30 zullen vertrekken voor de “chimpansee trekking” .  Omdat we maar pas rond 7uur20 ons ontbijt krijgen worden we pas gebrieft voor de trekking  rond 7uur40.  Rond 8uur zet Charles ons samen met de gids (Joyce) af ergens in het regenwoud waar we een pad volgen het regenwoud in.  We hebben geluk om vrij snel de geluiden van chimps waar te nemen en na een 10tal minuten komen we bij de eerste groep van één van de twee communes. Omdat het ’s nachts geregend heeft en de grond nat is komen de chimps niet op de grond en leven de voornamelijk in de bomen.  Deze groep was zich aan het voeden met takken bladeren.  Eens we onze plaats hadden ingenomen om de chimps te spotten begon deze groep geluiden en kreten te laten (die op een ogenblik angstaanjagend opliep) en verplaatste een chimp zich in onze richting tot op ongeveer een 8tal meter (in de bomen).  Deze chimp maakte een gat in het bladerdek om ons te kunnen gade slagen.  Volgens de gids is dit één van de eigenschappen van de chimp om de mens gade te slagen, mij leek het meer op een uitkijkpost van deze groep chimps.

 

Onze gids verliet ons even om rond te trekken en misschien een betere plaats te vinden.  Na een 15tal minuten komt ze terug en verplaatsen we ons naar een tweede groep die ergens verderop zaten.  Plots horen we een enorme doffe knal…. de gids laat ons weten dat het een jackfruit is die uit de boom valt waar de chimps zitten.  Aangekomen op de plek komen we in contact (oogcontact) met deze groep die zich te goed doen aan jackruits (dit zijn MEGA grote zoete pitvruchten).  We spotten een 10tal chimps in de bomen en heel hoog een wijfje met een kleintje.  Op een bepaald ogenblik knalt een jackfruit op amper enkele meters waar Bram staat met een luide knal neer.  Bleek van het verschieten komt Bram terug bij ons staan (hij stond een 3tal meter van ons verwijderd) en amper één minuutje later komt een gigantische chimp uit het struikgewas om de neergevallen jackfruit op te rapen.  Dit was zeer apart om zo’n beest in vrijheid om enkele meters van u te zien voorbij komen.

 

Jammer dat de chimps in de bomen bleven (op één na) maar toch was deze trekking een zeer aparte ervaring (een aanrader voor liefhebbers).

 

In de namiddag staat een ‘bird walk’ op het programma.  Na onze terugkomst aan de lodge vragen we welk het beste ogenblik is voor deze walk.  We worden geboekt om 16uur.  Naderhand gezien was dit niet oké.  We starten dus om 16uur voor de bird walk met een dreigend gerommel in het wolkendek.  Een beetje ontgoochelend krijgen we enkel vogel geluiden te horen en na een 20 tal minuten komt de wind op en besluit de gids om af te blazen.  Misschien ligt het aan het tijdstip waarop we geboekt waren maar dit is geen aanrader.

 

Op de menu staan opnieuw 3 gangen.

 

Terwijl ik dit dagboeken schrijf, zitten we op het terras van de lodge en krijgen we regelmatig baviaan groepen op bezoek die op enkele meters van ons voorbij komen.  Als de nacht valt horen we de bavianen in de bomen krijsen en roepen.

 

Ons eten wordt opgediend dus sluit ik af.

 

Slaap zacht voor straks