31-07-12

Maandag 30 juli 2012

 

Blijkbaar klopt mijn theorie niet dat je je klok kan gelijk stellen met de nachtelijke geluiden…. deze nacht kregen we vrijwel geheel de nacht iets te horen, het enige wat klopt is 6uur40 dat de volumeknop op maximum wordt gedraaid.  Vermoedelijk komt het omdat het deze nacht niet heeft geregend.  We hebben afgesproken met Charles om te vertrekken om 8uur30 en klokslag 8uur30 na een stevig ontbijt te hebben genoten, vertrekt ons busje.

 

Langs onze hobbel, bobbel en kronkelweg komen we nog enkele vogels tegen waaronder de grote Hornbill en verschillende troepen bavianen.  Wat me opvalt is dat de bavianen hier in dit nationaal park meer schuw zijn dan deze die we andere keren tegenkwamen in het zuid-westen van Oeganda.

 

Rond 10uur30 bezoeken we op onze weg eerst de TOP OF THE MURCHINSON FALLS.  Indrukwekkend met welke kracht het water hier te keer gaat en we hebben geluk dat de zon schijnt omdat die in het opspattend water een mooie regenboog laat verschijnen.  We klauteren langs een (soms smal) padje naar boven om van een hogere uitkijkpost de Falls en de Nijl te bewonderen.  De Nijl start in Jinja aan het Victoriameer en voedt verschillend meren op zijn weg naar Egypte. Wij komen in de buurt van Lake Albert (met aan de overkant DR Congo).  Van het Victoriameer tot hier noemt de Nijl ‘Victoria Nile’ en van Lake Albert tot het volgende meer noemt deze ‘Albert Nile’.  Rond 11uur20 rijden we verder om tegen 12uur de veerpond te nemen over de Nijl naar ons volgende verblijf bij Paraa Lodge.

 

Tijdens onze oversteek komen we “Echte” Nijlpaarden tegen (Ah ja, want het is de Nijl die we hier oversteken…) 

 

Na het inchecken mogen we onmiddellijk de voetjes onder tafel steken en ons laten gaan bij een lopend buffet.  We matigen onze uitspatting omdat dit decadentie is voor onze maag na een anderhalve week basic-food.

 

Om 4uur vertrekken we voor onze avond “game drive” met als doel (voor mij toch) als eerste een giraf te zien.  Na een goed half uur is het BINGO!, aan onze linkerzijde spotten we onze eerste giraf en trekken vol enthousiasme onze eerste reeks foto’s.  De euforie zal eens zo groot worden als we een uurtje later te midden (op zo’n 3à4 meter van ons) van een kudde van wel 40à50 giraffen staan.  De olifanten komen we ook nog tegen op zo’n 10meter van ons.

 

Voldaan met een massa foto’s van ook nog een 3tal soorten antilopen keren we terug naar onze lodge en scheel van de honger mogen we om 8uur de voetjes onder tafel schuiven.  De kinderen verrassen ons met een gâteaux voor onze 23ste huwelijksverjaardag.

 

Omdat we nu terug internet hebben na 4 dagen internetloos sturen we enkele mailtjes om te laten weten hoe het met ons gaat

 

Slaap zacht

 

zondag 29 juli 2012

 

Het nachtelijk geluid duurt exact tot 01uur30 en klokslag 06uur40 zetten ze de volumeknop op maximum.  Dit is een zeer speciale ervaring.   De geluiden zijn onbeschrijflijk mooi en variërend.

 

Ons ontbijt is voorzien om 7uur omdat we om 7uur30 zullen vertrekken voor de “chimpansee trekking” .  Omdat we maar pas rond 7uur20 ons ontbijt krijgen worden we pas gebrieft voor de trekking  rond 7uur40.  Rond 8uur zet Charles ons samen met de gids (Joyce) af ergens in het regenwoud waar we een pad volgen het regenwoud in.  We hebben geluk om vrij snel de geluiden van chimps waar te nemen en na een 10tal minuten komen we bij de eerste groep van één van de twee communes. Omdat het ’s nachts geregend heeft en de grond nat is komen de chimps niet op de grond en leven de voornamelijk in de bomen.  Deze groep was zich aan het voeden met takken bladeren.  Eens we onze plaats hadden ingenomen om de chimps te spotten begon deze groep geluiden en kreten te laten (die op een ogenblik angstaanjagend opliep) en verplaatste een chimp zich in onze richting tot op ongeveer een 8tal meter (in de bomen).  Deze chimp maakte een gat in het bladerdek om ons te kunnen gade slagen.  Volgens de gids is dit één van de eigenschappen van de chimp om de mens gade te slagen, mij leek het meer op een uitkijkpost van deze groep chimps.

 

Onze gids verliet ons even om rond te trekken en misschien een betere plaats te vinden.  Na een 15tal minuten komt ze terug en verplaatsen we ons naar een tweede groep die ergens verderop zaten.  Plots horen we een enorme doffe knal…. de gids laat ons weten dat het een jackfruit is die uit de boom valt waar de chimps zitten.  Aangekomen op de plek komen we in contact (oogcontact) met deze groep die zich te goed doen aan jackruits (dit zijn MEGA grote zoete pitvruchten).  We spotten een 10tal chimps in de bomen en heel hoog een wijfje met een kleintje.  Op een bepaald ogenblik knalt een jackfruit op amper enkele meters waar Bram staat met een luide knal neer.  Bleek van het verschieten komt Bram terug bij ons staan (hij stond een 3tal meter van ons verwijderd) en amper één minuutje later komt een gigantische chimp uit het struikgewas om de neergevallen jackfruit op te rapen.  Dit was zeer apart om zo’n beest in vrijheid om enkele meters van u te zien voorbij komen.

 

Jammer dat de chimps in de bomen bleven (op één na) maar toch was deze trekking een zeer aparte ervaring (een aanrader voor liefhebbers).

 

In de namiddag staat een ‘bird walk’ op het programma.  Na onze terugkomst aan de lodge vragen we welk het beste ogenblik is voor deze walk.  We worden geboekt om 16uur.  Naderhand gezien was dit niet oké.  We starten dus om 16uur voor de bird walk met een dreigend gerommel in het wolkendek.  Een beetje ontgoochelend krijgen we enkel vogel geluiden te horen en na een 20 tal minuten komt de wind op en besluit de gids om af te blazen.  Misschien ligt het aan het tijdstip waarop we geboekt waren maar dit is geen aanrader.

 

Op de menu staan opnieuw 3 gangen.

 

Terwijl ik dit dagboeken schrijf, zitten we op het terras van de lodge en krijgen we regelmatig baviaan groepen op bezoek die op enkele meters van ons voorbij komen.  Als de nacht valt horen we de bavianen in de bomen krijsen en roepen.

 

Ons eten wordt opgediend dus sluit ik af.

 

Slaap zacht voor straks

 

30-07-12

zaterdag 28 juli 2012

 

Vandaag trekken we verder naar Budongo Forest waar we gepland hebben om de chimpansees op te zoeken in het wild en ook een wandeling te maken op zoek naar verschillende vogelsoorten.

 

Om 9uur30 vertrekken we en nemen de weg tot in Masindi.  Hier houden we even halt om de auto vol te tanken omdat we vanaf hier geen tankstation meer tegen komen de komende 5 dagen als we in het natuurpark zitten.  We lopen al even langs enkele craft shops omdat we eens willen zien of we hier andere souveniers vinden dan in Kampala en omdat Liesbeth en Siem vroeger naar België terug keren en misschien in Kampala geen souveniers zullen kunnen kopen.  Buiten het feit dat de prijzen op de souveniers staan en het een beetje goedkoper is en we maar een klein beetje kunnen afbieden, zijn de souveniers grotendeels idem.

 

In Masindi slaan we af in de richting van “Muchinson Fall National Park”. Vanaf hier is de weg ‘pre historisch” met nog al wat putten in de weg en af en toe een kudde koeien en geiten die de weg versperren. Na een uurtje bereiken we de gate van het park en voldoen hier de nodige formaliteiten om 5 dagen in het park te mogen en kunnen verblijven.

 

Rond 1uur30 komen we aan bij de eco-lodge die we hebben gereserveerd.  We worden vergast met een glaasje passievruchtensap en een breedglimlachende receptionist die ons “most welcome” wenst.  

 

Na onze lunch nemen we even terug het busje om aan de ingang van het park (5min rijden) een “vrouwen project te bezoeken”.  We laten het busje binnen het park staan omdat we anders 50.000UgSH moeten betalen als we straks terug met ons busje binnen rijden en omdat het project op enkele 100m van de gate ligt.

 

Op de weg slagen we een weggetje in dat leidt naar een reeks lemen huisjes waar een 7 tal kindjes aan ’t spelen zijn.  We verblijden ze met een popje elk (dat we nog bij ons hadden) en nemen even de tijd om hier zeer mooie foto’s te nemen.

 

Het vrouwenproject was eigenlijk een hotelletje waar gasten in kleine hutjes slapen.  Wat ons vooral aantrok was de speciale soort vogels die omgekeerde nestjes maken.  Ze worden weaverbirds (forest weaver/ de gele, zwarte en bruine) genoemd omdat ze hun nest weven.  Dit hebben we kunnen zien omdat we er toch ongeveer een uur hebben gestaan om ze te observeren.

 

Op de terugweg naar de gate wijst onze 2de chauffeur een heel speciale bodemplant aan.  Het lijkt op een minivaren die zijn blaadjes sluit van zodra je die aanraakt.  Blijkbaar is het een vleesetende plant…  we zijn blij dat het voor kleine diertjes is en we geen gevaar lopen.

 

Om 8uur hebben we avondeten, het is een 3 gangenmenu.

 

Het is nu dag 2 zonder internet dus komt het dagboek en fotoboek later online.

 

Slaap zacht

 

Ps: Onze kamer is een houten chalet in het midden van het regenwoud met gaas in de ramen waardoor je de indruk hebt om buiten te slapen. Inslapen is zeer speciaal te midden van de regenwoudgeluiden.